Ang kasaysayan ng Ăvila bago ang panahon ni Sta. Teresa (1515â1582) ay minarkahan ng daan-daang taon ng labanan at muling pananakop, lalo na noong panahon ng MuslimâKristiyano na digmaan sa medieval Spain.
Ang Pananakop ng Muslim
Noong 711 AD, tumawid papuntang Iberia ang mga pwersang Muslim mula Hilagang Aprika (mga Umayyad, na kalaunan tinawag na Moors). Sa loob ng ilang taon, halos buong Iberian Peninsula, kabilang na ang rehiyon ng kasalukuyang Ăvila, ay napasailalim sa kontrol ng mga Muslim.
Ang Ăvila, na nakaupo sa central plateau (Meseta Central), ay naging napakahalaga bilang isang frontier town sa pagitan ng mga lupang hawak ng Muslim sa timog at ng mga kahariang Kristiyano sa hilaga.
Ang Kristiyanong Muling Pananakop (La Reconquista)
Pagsapit ng ika-9 na siglo, nagsimulang magtulak pa-timog ang mga kahariang Kristiyano sa hilaga ng Espanya (Asturias, at kalaunan LeĂłn at Castile).
Nasa frontier line ng digmaan ang Ăvila sa loob ng maraming siglo, ilang ulit itong nagpalit ng kamay. Madalas ding maiwanang halos walang tao ang rehiyon dahil sa mga pagsalakay, labanan, at pabago-bagong kontrol.
Ang Huling Kristiyanong Paninirahan sa Ăvila
Noong ika-11 siglo, si Haring Alfonso VI ng LeĂłn at Castile (ang parehong hari na sumakop sa Toledo noong 1085) ay nagsimula ng mga kampanya upang tiyakin ang seguridad ng central plateau.
Muling pinanirahan at pinatibay ang Ăvila bandang 1088, karamihan ng mga tao ay mula sa hilaga at iba pang bahagi ng Castile. Upang protektahan laban sa mga susunod pang pagsalakay ng Muslim, iniutos ni Alfonso VI ang pagtatayo ng napakalalaking pader ng Ăvilaâna nakatayo pa rin hanggang ngayon bilang isa sa pinaka-preserved na medieval fortifications sa Europa.
Ang mga pader na ito ay hindi lamang simbolo; mahalaga talaga ang mga ito. Paulit-ulit na nanganganib ang Ăvila mula sa mga hukbong Muslim, partikular ang mga Almoravid at Almohad (makapangyarihang dinastiyang mula Hilagang Aprika na pumasok sa Espanya para ipagtanggol ang kanilang teritoryo).
Ang mga Digmaan sa Rehiyon ng Ăvila
Ang Labanan sa Las Navas de Tolosa (1212) ay naging turning point ng Reconquista, na nagpahina ng kapangyarihang Muslim sa gitnang Espanya. Pagkatapos nito, hindi na naranasan ng Ăvila ang malalaking pananalakay ng Muslim, pero bago iyon, halos dalawang siglo itong nasa frontier ng digmaan.
Ang ganitong pamumuhay sa hangganan ang humubog sa karakter ng Ăvila: matatag, militarisado, malalim na Katoliko, at ipinagmamalaki ang tibay nito.
Ăvila Bago ang Panahon ni Sta. Teresa
Pagsapit ng kapanganakan ni Sta. Teresa noong 1515, tapos na ang mga digmaan laban sa Muslim sa Ăvila. Opisyal na nagtapos ang Reconquista noong 1492, nang masakop ng mga Katolikong monarko (Ferdinand at Isabella) ang Granada, ang huling kuta ng Muslim.
Ngunit ang alaala at pagkakakilanlan ng Ăvila ay patuloy pa ring hinubog ng mga siglong iyon ng tunggalian: ang mga pader ay nanindigan bilang patunay ng kaligtasan, at ang pananampalatayang Katoliko ay naging sentro ng lungsod.
âď¸ Kaya, sa madaling salita: ang Ăvila noon ay minsang naging frontier city na nakikipaglaban sa mga puwersang Muslim nang halos dalawang siglo hanggang sa ika-11 siglo, nang maitayo ang napakalalaking pader bilang tugon sa mga pagsalakay. Sa panahon ni Sta. Teresa, ligtas at lubos nang Kristiyano ang Ăvila, pero ang nakaraan nitong puno ng digmaan ay nakaukit na sa mga bato nito.



